پارت هشتاد و دوم :
پرستو خیلی معذب بود. روی صندلی عقب، کنار مارگریت نشسته بود ولی تا میتوانست خودش را جمع کرده بود که جای او را تنگ نکند. سکوت وحشتناکی بر فضای کوچک ماشین مستولی شده بود و اخمهای سنگین همگی نشان میداد که حضورش آنجا چقدر مزاحم و دردسرساز است. با بیقراری گوشۀ ناخنهایش را میکند. یکی دو تا از انگشتانش خون افتاده بودند. چقدر راه دور بود! میترسید حرفی بزند یا سؤالی بپرسد و دیگر نتوØ
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

بهاره نوربخش | نویسنده رمان
👏👏👏
۱ سال پیشنیلوفر آبی
1ممنون از خانم نویسنده عالی بود خسته نباشید
۱ سال پیش
بهاره نوربخش | نویسنده رمان
سپاس بیکران
۱ سال پیشم
1چقدر بخیلن اینا گیریم مایکل بهش توجه نمی کرد پرستو بیچاره رو می خواستن همین طور آواره ول کنن 😠
۱ سال پیش
بهاره نوربخش | نویسنده رمان
آره دیگه لابد.
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نورا
0واقعا هرچیزی یک حدی داره حالا مارگریت هرچقدر واسه رفتارش توجیح داشته باشه که نداره با رفتار هاش داره به یک شخصیت منفور تبدیل میشه