پارت هشتاد و دوم :


پرستو خیلی معذب بود. روی صندلی عقب، کنار مارگریت نشسته بود ولی تا می‌توانست خودش را جمع کرده بود که جای او را تنگ نکند. سکوت وحشتناکی بر فضای کوچک ماشین مستولی شده بود و اخم‌های سنگین همگی نشان می‌داد که حضورش آنجا چقدر مزاحم و دردسرساز است. با بی‌قراری گوشۀ ناخن‌هایش را می‌کند. یکی دو تا از انگشتانش خون افتاده بودند. چقدر راه دور بود! می‌ترسید حرفی بزند یا سؤالی بپرسد و دیگر نتوØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نورا

    0

    واقعا هرچیزی یک حدی داره حالا مارگریت هرچقدر واسه رفتارش توجیح داشته باشه که نداره با رفتار هاش داره به یک شخصیت منفور تبدیل میشه

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    👏👏👏

    ۱ سال پیش
  • نیلوفر آبی

    1

    ممنون از خانم نویسنده عالی بود خسته نباشید

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    سپاس بیکران

    ۱ سال پیش
  • م

    1

    چقدر بخیلن اینا گیریم مایکل بهش توجه نمی کرد پرستو بیچاره رو می خواستن همین طور آواره ول کنن 😠

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    آره دیگه لابد.

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️